De nieuwe koers: hoe kijk je naar de toekomst?

 Ik schreef al eerder dat het manifest van De Nieuwe Koers een aansprekend stuk is. Een manifest ook waar we niet zomaar omheen kunnen, omdat het goed weergeeft hoe een nieuwe generatie voelt en denkt. We moeten daarnaar luisteren en willen peilen wat mensen daarmee bedoelen. We zullen ons moeten inzetten om samen de weg te gaan die Christus ons wijst. Ook als het over de toekomst gaat. Ook over de toekomst van ons leven op aarde. De toekomst van ons samen kerk zijn in de samenleving van nu en morgen en overmorgen. Dan worden er over de toekomst in het manifest mooie dingen gezegd. Toch mis ik het belangrijkste. Of eigenlijk de belangrijkste: Christus! Ik zal dat in het vervolg toelichten.

Waar is Christus? 

De eerste paar zinnen onder het kopje Wij & de toekomst  zijn: “We zoeken in alles naar ‘het contrast’. Niet om ons ergens tegen af te zetten en te verdedigen (zoals de ‘contragroep’ deed), niet om te laten zien dat we ondanks alles ‘best leuke mensen zijn’ (zoals de ‘positief christelijke’ generatie deed). Maar om te laten zien dat veranderde harten tot andere kerken en andere steden kunnen leiden, waar Gods liefde en Gods koninkrijk zichtbaar aanwezig zijn.”
Eerlijk gezegd ga ik er vanuit dat ook vorige generaties gelovigen Gods liefde en koninkrijk in deze wereld wilde laten zien. Anders hebben we het niet over echte christenen lijkt het mij. Het gaat mij nu niet om de beoordeling van het verleden.  Het gaat me  er nu om dat het steeds gaat over wie wij als mensen, als gelovigen willen zijn.
Wij willen tegenover de wereld staan, of wij willen leuk gevonden worden, of wij willen in alles het contrast zoeken. Dat is een heel onvruchtbare en ook wettische manier van denken. Die overstijg je alleen maar als je op Christus gericht bent. Als je erop gericht bent wie de HERE is. Als je er op gericht bent wat de wil van onze hemelse Vader is.
Laat ik dit duidelijk maken aan het denken over de secularisering van ons land. Zien we dat alleen als een gegeven? Zien we opkomen voor het verbieden van abortus of het opkomen voor de openbare heiliging van de zondag als achterhaald? Als iets dat bij de contragroep hoort die eigenlijk opkwam voor hun eigen belangen?  Dat is het geval als we onze eigen overtuiging of de belangen van onze eigen groep op anderen willen leggen. Dat is ook het gevaar van het willen hebben van een eigen gedoogplekje in de samenleving op bepaalde punten.
Het is belangrijk om niet zozeer gericht te zijn op het zoeken naar het contrast. Het is belangrijk dat we samen Christus willen volgen. Dat we gehoorzaam in Zijn dienst willen staan volgens de wil van onze hemelse Vader. Dat betekent dat je niet zoekt naar contrast maar dat je biddend positief Christus met liefde gehoorzaam wilt volgen als onze God en Koning. Leven vanuit de verlossing is zo willen leven. Dan kom je niet in de kramp om overal contrast te zoeken. Dan wordt je leven door het werk van de Geest dat je wil leven als kind van Vader en daarom in liefde voor Hem en je naaste.
Dat betekent dat je in elke tijd en cultuur op verschillende punten tegenover andere mensen en hun meningen komt te staan. Je zoekt dat contrast dan niet maar het komt er door je volgen van Christus. Het gehoorzaam willen leven in Gods verbond volgens Zijn Woord.
Waarom heb ik dan een probleem met openstelling van winkels op zondag, met het toestaan van abortus, met het schrappen van het verbod op godslastering?  Niet omdat het mijn belangen aantast. Maar omdat het de eer van Christus aantast. Omdat de HERE die zo enorm veel voor deze wereld heeft overgehad niet op waarde wordt geschat. Omdat mensen daardoor  de straf van God over hun leven afroepen. De kerk van Christus wil juist, als het goed is, laten zien wat een goed leven met Christus is om mensen juist tot de aanbidding van de Drie-enige God te brengen. Dan hebben mensen namelijk toekomst. Dan klinkt de oproep tot bekering niet omdat mensen moeten doen wat wij willen, maar ter wille van hun redding en tot echte aanbidding van God.  Dan staat dat leven met Christus in het middelpunt zoals Paulus daar de mensen in Athene ook toe oproept (Hand 17:30,31): “ God slaat echter geen acht op de tijd waarin men Hem niet kende, maar roept nu overal de mensen op om een nieuw leven te beginnen, want hij heeft bepaald dat er een dag komt waarop Hij een rechtvaardig oordeel over de mensheid zal laten vellen door een man die Hij voor dat doel heeft aangewezen. Het bewijs dat het om deze man gaat, heeft hij geleverd door Hem uit de dood te doen opstaan.”   Het is belangrijk en onmisbaar dat we ons richten op de HERE. Dat we als gelovigen willen leven volgens Zijn wil. Dat we dat in de wereld voorleven en bij de secularisatie het echte verdriet kennen dat daardoor de HERE onrecht wordt gedaan. Als ik over deze dingen nadenk moet ik altijd weer denken aan de berijming van Psalm 119:51 zoals we dat in onze kerken zingen:

“Toon aan uw knecht uw lichtend aangezicht,
wijs mij de weg van uw verordeningen.
Al mijn gedachten zijn op U gericht.
Ik voel de tranen naar mijn ogen dringen,
wanneer ik zie hoe men uw wet ontwricht
en niet meer gaat waar onze vaadren gingen.”

Dat betekent dat je niet conservatief of progressief wilt zijn, maar samen Christus wil volgen volgens Zijn Woord. Dan komt in elke tijd het goede contrast met de wereld naar voren.

Waarom vol vertrouwen de toekomst in? 

De laatste zinnen van het manifest zijn: “De kurk waar ons geloof op blijft drijven is de wetenschap dat het rommelige, chaotische, onvolledige en vaak stuitend onrechtvaardige ‘nu’ zal voorbij gaan. Dat alle dingen nieuw worden, ondanks al het falen dat ons als mensen – en kerken – zo kenmerkt. Het lijden van de Gekruisigde doet ons beseffen dat de Schepping nog altijd onuitsprekelijk zucht. De hoop van de opstanding doet al ons cynisme verbrokkelen en bewaart ons hart voor verbittering. In het spanningsveld tussen deze twee contrasten zullen we – ten goede en ten kwade – vormgeven aan ons leven en onze gemeenschappen in de 21e eeuw. ”
Hier worden mooie dingen gezegd op een heel mooie manier. Toch komt hier het allerbelangrijkste niet naar voren. Dat heb ik ook in het vorige artikel al even genoemd. Dat is dat Christus gekomen is om de schuld die we hebben weg te nemen. Om de last van onze zonden weg te nemen. Daarom komen vergeving en berouw in dit stuk niet voor. Zeker in een tijd waarbij er zoveel nadruk gelegd wordt op het positief denken over jezelf. Het leven zoals jij het wilt en voelt. Dan is het zo nodig om te zien dat we ons leven buiten onszelf in Christus hebben te zoeken. Dat we nodig hebben met onze eigen schuld naar Christus te vluchten en zo toekomst te hebben. Dan zie je ook de hoop en toekomst voor deze wereld.
Op een prachtige manier zie je dat in Romeinen 7 en 8. In Romeinen 7 zien we van welke schuld we gered moeten worden. Heel concreet. Dan horen we in Rom. 8:1,2 dat er echte redding is: “Dus is er nu geen verdoemenis voor hen die in Christus Jezus zijn, die niet naar het vlees wandelen, maar naar de Geest. Want de wet van de Geest van het leven in Christus Jezus heeft mij vrijgemaakt van de wet van de zonde en van de dood.”  (Herziene Statenvertaling)
Die vergeving, die redding van het oordeel van jouw eigen leven staat in het perspectief van de redding van de wereld!  Christus’ werk heeft zo’n geweldig effect, zo groots! We lezen daarvan iets in vs 18-21: “ Ik ben ervan overtuigd dat het lijden van deze tijd in geen verhouding staat tot de luister die ons in de toekomst zal worden geopenbaard.  De schepping ziet er reikhalzend naar uit dat openbaar wordt wie Gods kinderen zijn.  Want de schepping is ten prooi aan zinloosheid, niet uit eigen wil, maar door Hem die haar daaraan heeft onderworpen. Maar ze heeft hoop gekregen, omdat ook de schepping zelf zal worden bevrijd uit de slavernij van de vergankelijkheid en zal delen in de vrijheid en luister die Gods kinderen geschonken wordt.”
Het Manifest van De Nieuwe Koers lijdt aan bloedarmoede. Het bloed van Christus tot vergeving van onze schuld en zonden krijgt er te weinig haar plaats. Daarom is er ook teveel nadruk op ons en te weinig op de eer van God. Daardoor wordt het vlak en komt het juiste contrast tussen kerk en wereld niet goed in beeld. Laten we samen steeds weer teruggaan naar het eenvoudig volgen van de Christus van de Schriften. Dat is dan het leven door de Geest die ons leert om Gods getuigen in deze wereld te zijn. Vol hoop want Christus komt op de wolken om Gods vernieuwde schepping voor altijd te laten schitteren.

Ds. Rob Visser

 

 

 

 

 

 

Reacties zijn gesloten.