Beantwoording opmerkingen en vragen landelijke dag

 ECHTE BIJBELSTUDIE IS NODIG

 De eerste opmerking waaraan ik nu aandacht wil geven, vindt u hieronder. Iemand schreef:

 “1. Aandringen op meer en bredere bijbeluitleg. Concreet voorbeeld: onze Drie-enige God wordt vaak genoemd maar vrijwel nooit vanuit de bijbel getoond. Idem voor  allerlei andere cruciale onderwerpen uit onze belijdenissen.”

 Tijd waarin we leven

 We leven in een tijd waarin dingen snel moeten. Ook een tijd waarin het je binden aan iets heel moeilijk voor mensen is. In alle rust en trouw met dingen bezig blijven wordt heel snel gezien als saai. Het is een tijd waarin oneliners populair zijn. Een tijd waarin populisme en oppervlakkigheid veel invloed hebben. Daar komt ook nog bij dat iets wat grondig bekeken en bestudeerd is, snel aan de kant geschoven wordt als je er anders over voelt. Het gevoel heeft in onze tijd vaak meer gezag dan de grondige studie. Dit trof mij ook weer in het combinatienummer van De Reformatie en Opbouw van 26 oktober 2012. We lezen daarin een mailwisseling tussen ds. Paul Voorberg en zijn zoon Rikko. De eerste mail is van Rikko. In de tweede mail antwoordt vader Paul en komt dan vanuit de Schrift met antwoorden en vragen. Het opvallende is dan dat zoon Rikko in de mail die daarop volgt zo reageert: “Pa, hartelijk dank voor je grondige antwoord op mijn soms toch wel kritische vragen.  ………  In deze tweede en laatste brief wil ik niet proberen alle genoemde punten met je uit te discussiëren. Ik neem de vrijheid om ook een beeld te geven van mijn persoonlijke drijfveren achter StroomWest.” Pagina 59
Je ziet hier hoe een echt gesprek stokt. Wat vanuit de Schrift wordt aangedragen wordt even geparkeerd omdat eigen drijfveren eerst lijken te komen. Zo komen we nooit echt verder.   

 We leven in een tijd waarin we graag liever discussie willen dan echt bezig zijn met Bijbelstudie. Het gevolg van deze dingen is dat al meer het fundament onder wat je gelooft verdwijnt. Wat geloof je eigenlijk en wat geloven we samen? Het intensief lezen van de Bijbel als het Woord van God is daarbij onmisbaar. Ik maak daarover nu een enkele opmerking naar aanleiding van wat we lezen in Handelingen 17.   

 Handelingen 17

 Paulus verkondigt het evangelie  De kern daarvan is  wat we lezen in Hand 17: 2,3: “Aan de hand van teksten uit de Schrift toonde hij aan dat de messias moest lijden en sterven en daarna uit de dood moest opstaan. ‘Deze messias’ zo zei hij, ‘ is Jezus die ik u verkondig.”
In de stad Tessalonica komt er grote tegenstand tegen dit evangelie. De Joden zorgen ervoor dat Paulus moet vluchten. Dan gaat hij naar Berea. Het is heel opvallend dat we dan lezen: “De Joden in Berea waren welwillender dan die in Tessalonica, want ze luisterden vol belangstelling naar de verkondiging van het evangelie en bestudeerden dagelijks de Schriften om te zien of het inderdaad waar was wat er werd gezegd.” Vers 11.
Wat doen nu de mensen in Berea nadat ze echt geluisterd hebben?  De uitwerking van de prediking van het evangelie is: “ze bestudeerden dagelijks de Schriften om te zien of het inderdaad waar was wat er werd gezegd.”
Je ziet hier weer dat het niet in de eerste plaats om de vorm gaat. Niet de vorm moet het evangelie en de verkondiging van het evangelie aantrekkelijk maken. Het gaat om de inhoud. De verkondiging van het evangelie roept als het ware om het lezen van je eigen bijbeltje. Wat je gehoord hebt nog eens nazoeken, nakijken in je Bijbel. Zo ook nagaan, toetsen of wat er gezegd is volgens de Bijbel het Woord van God is.

 Je ziet hier wat de enige goede beoordelingsnorm voor de verkondiging is. Dat is of wat ons verteld is volgens het Woord van God is. Als dat zo is dan is dat het Woord van Christus ook voor ons vandaag. Ook als dat botst met jouw gedachten of jouw gevoelens. Daarom moet een dominee op de preekstoel ook niet met verhaaltjes aankomen over hoe hij denkt of voelt. Hij heeft het Woord van Christus te verkondigen en niet zijn eigen mening. Als het goed is, stelt ook de dominee zelf zich in de prediking onder de norm van het Woord van God.
Het gaat er dus om dat we steeds weer samen teruggaan naar wat de HERE zelf ons in de Bijbel vertelt. Daarom is het belangrijk dat we net als de mensen daar in Berea toen als het ware de Bijbel steeds weer op schoot nemen. Ook na de zondag. Dat we verwerken wat in de verkondiging gezegd is. Dat we ook onszelf laten leren door zelf en met anderen de Bijbel te lezen. Om te groeien in het kennen van God, het kennen van Christus, het kennen van Gods wil, het kennen van wat de Drie-enige God gedaan heeft en nog gaat doen in de geschiedenis.
Juist dit maakt duidelijk dat het heel belangrijk is om niet te leven bij eigen gelovige gedachten en gevoelens. Om te leven bij alleen maar korte zinnen die je raken, maar ook zelf op je eigen niveau te groeien in het kennen van de HERE.
Ook op je eigen niveau. Dat betekent o.a. dat we elkaar daarin willen helpen. Dat we als ouders onze kinderen willen vertellen wie Christus is vanuit de Bijbel. Vanuit de kennis die we al mogen hebben. Dat we daarom kleine jeugdverenigingen hebben en catechisaties. Dat we zo ook  Bijbelstudieverenigingen hebben om samen te leren uit de Bijbel. Om daarin ook te kunnen uitdelen als je daarin verder bent gegroeid dan anderen. Dan is het genade in je leven dat je anderen kunt leren, dat je mag uitdelen. 

Ik hoor mensen zeggen: Altijd weer de Bijbel? Waarom nu altijd weer bezig zijn met de Bijbel en met teksten daaruit. Ik wil er gewoon  over discussiëren. Ik wil er over praten wat ik er van vind en hoe ik het voel. Dan hoeven we er niet zo diep in te duiken.
Ik kan me voorstellen dat mensen zo denken of voelen. Dat hoort ook echt bij onze tijd. Niet zo diep, niet zoveel lezen maar alleen kort en wat mij aanspreekt. Toch missen we dan veel. Als jij met je vrouw of man praat, als jij praat met iemand die veel in je leven betekent en het gaat om belangrijk dingen, dan wil je toch echt weten hoe het zit. Dan neem je daar toch de tijd voor? Als je dan eens bedenkt dat Vader in de hemel, in geweldige liefde, Zijn Zoon gaf om ons schuldige mensen te redden. Als je dan eens bedenkt dat de Here Jezus, de Zoon van God Zijn leven tot in de hel en de dood gegeven heeft. Als je dat ziet zou je dan niet elke dag met aandacht naar het Woord van de Geest willen luisteren? Dan wil je toch groeien in het kennen van God volgens Zijn eigen Woord!
In de Bijbel spreekt Christus zelf. Naar Hem luisteren, God kennen zoals Hij over Zichzelf vertelt in de Bijbel, leven door de Geest volgens Gods wil, wordt voor Gods kind dan dagelijkse kost.
Dan gaat het maar niet over de Bijbel als boek. Nee,  het is de Heilige Geest, het is God zelf, die in deze woorden zuiver tot je spreekt.  Wat je hoort dat toets je aan de Bijbel als het Woord van God.   Wanneer het volgens dat Woord is, laat je je daardoor vormen. Zo luisteren naar de verkondiging van het evangelie, met een hart vol liefde,  geeft bloei.

  Efeze 4

 Echt leven bij het Woord geeft groei in het leven van Gods kinderen. Echt leven bij wat de Geest ons in het Woord leert ook onderscheiden. Leert ook zien wat de wil van God is en wat de goede leer is waaraan we hebben vast te houden. Wat is er in onze tijd een verwarring op dat punt. Soms lijkt het wel dat als je maar over Jezus spreekt het al goed is. Dan mag je niet meer over dwaalleer spreken. Hoe anders lezen we dat door het hele Nieuwe Testament heen. Ik geef een voorbeeld waaruit je ziet dat leven dicht bij Christus volgens Zijn Woord ook nodig is om niet door verkeerde leer en volgens verkeerde gevoelens stuurloos te worden.
Heel duidelijk lezen we dit in Efeze 4: 14,15: “Dan zijn we geen onmondige kinderen meer die stuurloos ronddobberen en met elke wind meewaaien, met wat er maar verkondigd wordt door mensen die tot alles in staat zijn wanneer ze anderen listig en doortrapt op een dwaalspoor willen brengen. Dan zullen we, door ons aan de waarheid te houden en elkaar lief te hebben, samen volledig toe groeien naar hem die het hoofd is: Christus.”
Het is nodig dat we vanaf de preekstoel en samen in de gemeente intensief met het bestuderen van de Bijbel als het Woord van God bezig zijn. Om zo juist de waarheid in Christus te kennen en daarin te groeien. Al meer naar Christus toe. Dan komt er ook weer echte eenheid in de gemeente. Vanuit de eenheid in geloof ook de liefde voor elkaar om samen vanuit die liefde de Drie-enige te dienen naar Zijn Woord.   

 Ds Rob Visser

 

Reacties zijn gesloten.